Ter Lering ende Vermaak - nummer 9



Hoe stel ik de juiste prioriteiten (video)?


Prioriteiten stellen is één van de belangrijke timemanagement-tools in de trits Doelen stellen/Prioriteren/Plannen. Die laatste en een gezonde hoeveelheid zelfkennis moeten u in staat stellen om het beste uit uw tijd te halen.Alleen: Wat is het beste? En: hoe ruim meet u zichzelf tijd toe?


http://www.youtube.com/watch?v=GroDErHIM_0

Bekijk de video (een fragment uit ‘Up!’ uit de Walt Disney studio’s) en beantwoord voor uzelf deze vragen:


- Wat is úw droom? Welke prioriteit heeft u daar aan toegekend?

- Wat heeft u concreet gedaan om van die droom een te realiseren doel te maken?

- Wat heeft u er tussen laten komen? Wat heeft u een hogere prioriteit gegeven?

- Wat moet u nog doen om die droom te realiseren?

- Wanneer gaat u een vervolgstap zetten?


Een droom is pas een doel als u er een deadline aan koppelt. Als u uw geluk, uw succes of uw welzijn koppelt aan wat binnen uw eigen keuzemogelijkheden ligt, kunt u die staat eerder bereiken dan u denkt. De juiste prioriteiten stellen is dan van groot belang. Kies nu voor uw ‘droom’ en begin nú door de eerste stap te zetten!


Inleiding:

Elly en Carl Frederiksen kennen elkaar sinds hun jeugd; ze delen dezelfde passie voor hun held Charles Muntz, een ontdekkingsreiziger. Net als hij willen ze ééns naar Zuid-Amerika om daar een huis te bouwen aan de oevers van Paradise Falls. Ze trouwen, maar van hun droom komt niet veel terecht…


Door John Vrakking, 6 oktober 2010



Twee fouten die millennials maken op het werk


23 september 2010 - De digitaal-superieure Millennials brengen veel slimme toepassingen en werkwijzen mee naar de werkvloer. De nadruk die millennials leggen op gelijkwaardigheid en het delen van alle mogelijke vormen van informatie, hebben echter ook nadelen in een werkomgeving. Dat stelt Andrew McAfee van MIT.


Sommige praktijken die millennials toepassen zijn niet zo slim, stelt hij opHarvard Business Review. Een van die niet zo slimme praktijken is bijvoorbeeld dat ze simpelweg te veel informatie willen delen. Millennials hebben deze neiging omdat ze geleerd hebben dat alles wat ze zeggen en denken interessant is en gedeeld moet worden met de hele wereld. Dit is simpelweg niet waar. Zo nu en dan een beetje persoonlijke informatie delen is zinvol, want dat geeft u een menselijk gezicht, laat anderen zien wat voor persoon u bent en maakt het makkelijker om relaties op te bouwen en vertrouwen te winnen. Maar teveel informatie delen op het werk is onvolwassen en irritant.


Egalitaire benadering

Nog een niet zo’n slimme zet van de millennials is doen alsof iedereen in de onderneming gelijk is. De meeste, zo niet alle, digitale platformen die generatie Y bezoekt, zijn zeer egalitair. Hiërarchie en staat van dienst tellen hier niet, en soms wordt daar zelfs tegen afgezet. Deze communities werken prima in de ogen van millennials. Als ze dan hun eerste baan hebben, gaan ze zich als volgt gedragen: ze gaan ervan uit dat hun bijdrage en mening voor iedereen interessant is en ze geven te pas en te onpas, tegenover iedereen in de onderneming, hun mening over zowel werkgerelateerde als niet werkgerelateerde zaken. De filosofie van de meeste sociale netwerken dat iedereen gelijk is, nemen ze dus mee naar de werkvloer. Dit is niet zo slim, en wel om twee redenen. Ten eerste gaan ze daarmee voorbij aan het feit dat de nieuwste werknemers nu eenmaal niet het meeste weten van het bedrijf en ze in het begin van hun carrière dus beter kunnen luisteren en leren in plaats van dingen te verkondigen die ze al (denken te) weten. Ten tweede vergeten ze daarmee dat de meeste werknemers wel gesteld zijn op de bestaande hiërarchische structuren. De meeste werknemers willen helemaal niet meer gelijkheid op de werkvloer.


Waarheidsgehalte

Nog een feit is dat de meeste werknemers helemaal niet zitten te wachten op meer waarheid of openheid. Ze leiden een project dat niet goed verloopt, verkopen een product waar weinig van te verwachten valt of geven leiding aan een team dat doodsbang voor hen is. Meer openheid over die zaken zou goed zijn voor de onderneming, maar niet voor hun carrière, en dus zullen ze alles op alles zetten om de waarheid te verdoezelen. En, zoals iedereen weet die al enkele jaren rondloopt in het bedrijfsleven, er zijn tal van manieren om mensen de mond te snoeren.


Twee adviezen

Op basis van het bovenstaande heeft HBR twee adviezen voor generatie Y, beide afgeleid van de woorden van twee wijze mannen:

Ten eerste zei Voltaire over het delen van informatie: wie alles meteen vertelt is oersaai. Een goede vraag om uzelf te stellen voor u iets op het sociale platform van het bedrijf plaatst, is dan ook: zou een collega in een andere vestiging deze informatie zakelijk interessant vinden?

Ten tweede zei Goethe over het verschil tussen hoe mensen in onderneming zich zouden moeten gedragen en over hoe ze zich daadwerkelijk gedragen: het verwarren van de waarheid met een ideaal wordt altijd afgestraft. Het advies dat hieruit voortvloeit is eerst uit te zoeken hoe de organisatie politiek gezien in elkaar steekt voordat u tegen iedereen die het maar horen wilt zegt wat u denkt. U kunt wel zeggen dat u bereid bent om de consequenties van uw gedrag te aanvaarden, maar het is wel handig om eerst even wat die consequenties eigenlijk zijn.



Vier tips om met onverwachte kritiek om te gaan


23 september 2010 - Elke vorm van kritiek kan even slikken zijn. Maar onverwachte kritiek kan extra hard aankomen, helemaal als u zelf geen idee had dat er iets mis was. Dat schrijft Peter Bregman, CEO van Bregman Partners op Harvard Business Review.


Onverwachte kritiek is een confrontatie met uzelf en daarom maakt het zoveel los én is het zo waardevol. Dat is ook waarom onze verdediging zo voorspelbaar en contraproductief is. De dingen waar we het meest aan hebben, zijn immers de dingen die we het minst graag willen horen. Om productiever om te gaan met onverwachte kritiek moet u er – paradoxaal genoeg – op voorbereid zijn. Krijgt u spontane kritiek te horen en begint uw bloed al te koken, haal dan even diep adem en doe het volgende:


1. Schakel uw gevoel uit

De meeste kritiek is opbouwende kritiek. Maar dat wil niet zeggen dat het niet tegelijkertijd pijnlijk, ontwrichtend en persoonlijk over kan komen. erken – voor uzelf – uw pijn, woed, schaamte, het gevoel gefaald te hebben, enzovoort. Erken die gevoelens, maar schakel ze vervolgens even uit zodat ze u niet doof maken voor wat er gezegd wordt.


2. Luister naar de inhoud

Het is niet makkelijk om kritiek te geven en degene die u aanvalt is er misschien niet heel erg goed in. Maar zelfs als de boodschap slecht verpakt is, wil dat niet zeggen dat die niet waardevol en interessant kan zijn. Niet alle kritiek zal volgens het boekje geformuleerd worden in zinnen die beginnen met ‘ik’, zich alleen richten op uw gedrag om met compassie gepresenteerd worden. Verwar de verpakking niet met de inhoud.


3. Vorm niet meteen een mening

Luister eerst alleen naar de feiten. Als u uw behoefte om te reageren loslaat, geeft u zichzelf de ruimte om echt te luisteren. Kritiek geeft waardevolle informatie over hoe anderen u zien. Zorg dus ook dat u exact begrijpt wat de ander bedoelt. Stel vragen, vraag door en vraag om voorbeelden. Bent u bang dat u te verdedigend over zult komen op deze manier, vraag dan iemand anders, iemand die u vertrouwt en eerlijk zal zijn, of hij/zij de kritiek herkent en aan u uit wil leggen.


4. Beslis wat u ermee doet

Dit doet u pas een tijdje later. Laat het eerst bezinken. Het besluit of en wanneer u iets doet met de kritiek is helemaal aan u. Denk na over wat u te horen hebt gekregen en beslis dan of uw wel of niet wilt veranderen op basis van die informatie. Soms zult u ervoor kiezen uw gedrag aan te passen. Stel dat uw gedrag anderen onbewust kwetst en dit helemaal uw bedoeling niet is. Of dat uw boodschap verloren gaat door de manier waarop u die presenteert. U kunt net zo goed besluiten uw gedrag niet te veranderen, maar bijvoorbeeld van omgeving te veranderen. Dit kan het geval zijn als u helemaal achter uw acties en daden staat, maar de mensen om u heen die niet begrijpen of te verschillend zijn. Of misschien ontdekt u dankzij de kritiek wel dat uw baan eigenlijk helemaal niet bij u past.